เมื่อเสร็จจากการชมนิทรรศการพระพุทธรูปทองคำที่ชั้น 3 ของมณฑปวัดไตรมิตรแล้ว ให้เราเดินลงมาที่ชั้น 2 ของมณฑป ซึ่งจะเป็น ศูนย์ประวัติศาสตร์เยาวราช นั่นเองครับ เข้าไปด้านในกันเลย คนไทยไม่เสียค่าเข้าชมครับ ^^

เดินเข้ามาด้านในแล้วก็จะพบกับส่วนแรก ซึ่งจะบอกเล่าประวัติย้อนกันไปตั้งแต่การกำเนิดของชุมชนชาวจีน ในสมัยรัตนโกสินทร์เลยทีเดียวครับ

ภายในพิพิธภัณฑ์นั้น มีการบอกเล่าด้วยภาพและกราฟฟิคที่สวยงาม เข้าใจง่าย และจัดลำดับขั้นตอนเรื่องราวได้อย่างเหมาะสม ชวนติดตามครับ

ไม่เพียงมีแต่ตัวหนังสือ และรูปภาพเท่านั้น แต่ภายในยังมีหุ่นจำลองชาวจีน ขนาดเท่าคนจริง แสดงให้เห็นถึงความเป็นอยู่ในสมัยนั้นครับ

รายละเอียดต่างๆ บอกเล่าเรื่องราวของชาวจีน ที่ต่อสู้เพื่อชีวิตที่ดีกว่า ตั้งแต่อพยพข้ามน้ำข้ามทะเล มาตั้งรกราก ทำมาหากินกันในเมืองไทยครับ

ชาวจีนส่วนมากนั้น มีหัวการค้า เรียกได้ว่ามีสายเลือดความเป็นพ่อค้ามาตั้งแต่บรรพบุรุษ อาชีพหลักๆของชาวจีนส่วนใหญ่ จึงเป็นการค้าขายครับ

ชาวจีนที่อพยพมา ก็ต่างร่วมมือกัน ขยันทำมาหากิน ช่วยเหลือกัน สร้างชุมชนชาวจีนของตัวเองขึ้นมา จนได้รับความช่วยเหลือ พระราชทานที่ดินจาก รัชกาลที่ 5 และสร้างขึ้นเป็น ถนนเยาวราช นั่นเองครับ

ถนนเยาวราช กลายมาเป็นย่านชุมชนชาวจีนขนาดใหญ่ ที่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆมาจนถึงปัจจุบันครับ อาคารบ้านเรือนต่างๆ ได้รับอิทธิพลมาจากตะวันตก และยังมี รถรางตัดผ่าน ทำให้ถนนเยาวราชมีความเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็วครับ

ภายในจะมีโซนหุ่นจำลองขนาดเล็กที่จัดจำลองสถานที่ต่างๆ บนถนนเยาวราชไว้อย่างสวยงามครับ ในภาพจะเป็น ตลาด แหล่งซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า อาหาร วัตถุดิบต่างๆ เป็นสิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้ในย่านชุมชนแบบนี้ครับ

วัฒนธรรมการจัดเลี้ยงอาหารในงานประเพณีสำคัญ เพื่อความเป็นสิริมงคลนั้น ก็เป็นนิสัยและความเชื่อสำคัญอีกอย่างหนึ่งของชาวจีนครับ ทำให้กลายมาเป็นที่มาของคำว่า โต๊ะจีน นั่นเองครับ

ประเพณีการแสดงมหรสพของชาวจีน หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ งิ้ว ซึ่งเป็นการแสดงที่คนจีนนิยมเป็นอย่างมากครับ หากใครที่เกิดทัน และอยู่ในย่านชุมชนชาวจีนที่ไหนก็ตาม คิดว่าคงจะเคยได้ชมงิ้วในงานเทศกาลไหว้เจ้าแถวบ้านกันนะครับ

ร้านขนมแบบจีน ก็เป็นร้านค้าที่สืบทอดกันมาบนถนนเยาวราชอย่างยาวนาน เหตุเพราะคนจีนนิยมทำขนมๆต่างๆมาไหว้เจ้า ไหว้บรรพบุรุษ แล้วนำมาทานเพื่อเป็นสิริมงคลครับ ปัจจุบันบนถนนสายนี้ ก็มีร้านขนมแบบจีนเจ้าเก่าที่ยังขายอยู่หลายร้านเหมือนกันครับ

แน่นอนว่า นึกถึง ถนนเยาวราช ก็จะต้องนึกถึงร้านทอง ที่เปิดขายเรียงรายกันตลอดแนวถนน จนทำให้ถนนเยาวราช ได้ชื่อว่า ถนนสายทองคำ นั่นเองครับ

ศาลเจ้า เป็นสถานที่สำคัญที่อยู่คู่คนจีนมาอย่างยาวนาน เป็นแหล่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจ เหมือนวัดของคนไทยบ้านเราครับ ในภาพเป็น วัดเล่งเน่ยยี่ หรือ วัดมังกรมลาวาส ครับ

ธรรมเนียม ประเพณี การเคารพนับถือบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวจีนนั้น ค่อนข้างเคร่งครัดและมีความเชื่อความศรัทธาสูงมายาวนานครับ

หนังสือพิมพ์จีน ก็มีการพัฒนาขึ้น มีการก่อตั้งโรงพิมพ์ จัดจำหน่ายหนังสือพิมพ์จีนจนเป็นที่นิยม ในสมัยนั้น จะมีการแปะหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่บนบอร์ดหน้าโรงพิมพ์ทุกเช้า ให้ผู้คนได้มายืนอ่านกัน เป็นภาพวิถีชีวิตของชาวจีนอีกภาพหนึ่งที่หาชมได้ยากแล้วในปัจจุบันครับ

เดินมายังอีกโซนหนึ่ง ก็จะเป็นโซนบุคคลสำคัญต่างๆ ที่มีความสำคัญของชุมชนชาวจีนในประเทศไทย ซึ่งก็จะมีประวัติและเรื่องราวต่างๆให้ได้ชมกันครับ

ภาพงานการแสดงมหรสพชาวจีน หรือ งิ้ว สวยงาม น่าตื่นตา มากครับ ปัจจุบันนี้ก็คงหาชมได้ในรูปแบบ vcd หรือ dvd เพียงเท่านั้น

มายังโซนสุดท้าย ซึ่งเป็นโซนแนะนำย่าน ตลาดเยาวราช ในปัจจุบัน ที่พัฒนากลายมาเป็นย่านตลาดที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ มีร้านค้า ร้านอาหาร เปิดขายตลอดเวลาตั้งแต่เช้า กลางวัน เย็น ดึก และมีผู้คนมากมายมาเที่ยวมาชมมาชิม ตลอดทั้งวันครับ ซึ่งเราได้แนะนำกันไปหลายร้านแล้วใน เที่ยวชิมบนนถนนเยาวราช(1) และ เที่ยวชิมบนนถนนเยาวราช(2) ครับ

มีการนำจอทัชสกรีนมาบริการแก่ผู้เข้าชม โดยสามารถใช้ค้นหาข้อมูลที่ตั้งของร้านค้า ร้านอาหารแนะนำ บนถนนเยาวราชกันได้อย่างละเอียดครับ

ด้วยเหตุปัจจัยมากมาย ที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้บอกเล่าแก่เรา ทำให้ชื่อ ถนนสายทองคำ ของ ถนนเยาวราช นั้น ไม่ได้ได้มาเพียงเพราะมีร้านขายทองอยู่เยอะ แต่ได้มาเพราะ คุณค่าทั้งในเชิงประวัติศาสตร์ คุณค่าทางวัฒนธรรม อีกทั้ง ร้านค้า ร้านอาหาร ที่มีคุณภาพมากมาย เรียกได้ว่าถนนสายนี้ มีคุณค่าดั่งทองคำ คู่ควรแก่ชื่อ ถนนสายทองคำ ครับ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมกันนะครับ ^_^

The post เที่ยววัดไตรมิตร ชมพิพิธภัณฑ์เยาวราช first appeared on Duet Diary.